valer
v.
- valdre.
- más vale así, més val aixina.
- más vale estar solo que mal acompañado, val més u en pau que dos en guerra.
- más vale pájaro en mano que ciento volando, val més ou en plat que pollastre en corral.
- más vale poco y bueno que mucho i malo, val més poc i bo que molt i roïn.
- más vale tarde que nunca, val més tart que mai.
- más vale un toma que dos te daré, val més un pren (o tin) que dos te’n daré.
- no vale un comino (o un pimiento, o una mieda...), no val un quinzet (o un chavo, o una aguileta, o una pixarrada...).
- ~ su peso en oro, valdre més diners que pesa.
- ~ un potosí, valdre una mina / valdre tots els diners del món.
- valerse (o no) por sí mismo, valdre’s o no valdre’s.